(ghame zani )قمه زنی

يكي از شاگردان آيت الله بروجردي در اين خصوص مي‌گويد:

مرحوم آيت الله بروجردي به وحدت مسلمانان بخصوص وحدت شيعه و سني حساس بود و خيلي علاقه‌مند بود كه جهان اسلام با هم مربوط باشد، آقاي بروجردي از آقاي شيخ محمدتقي قمي كه در مصر دارالتقريب را تشكيل داد خيلي تعريف مي‎كرد، مجلة «رسالة‌الاسلام» را كه از مصر مي‎فرستادند آقاي بروجردي تمامش را مطالعه مي‎كرد. من يك جلسه خدمت آقاي بروجردي بودم كه حدود سه ساعت طول كشيد، آقاي شيخ محمدتقي قمي به ايشان گزارش مي‎داد كه در آنجا چه كرده‌ايم و آقاي بروجردي راهنمايي مي‎كرد كه مثلا اين كار و آن كار را بكنيد.

نمونه ديگر اينكه حجت الاسلام آقاي وكيلي - خدا رحمتش كند- اشعاري گفته و فقه را به شعر درآورده بود كه چاپ هم شده است، در اولش راجع به عمر و ابوبكر چيزهايي نوشته بود، كتاب را به آيت الله بروجردي نشان داده بود، آقاي بروجردي گفته بود اين كتاب از كتب ضاله است حق نداري منتشر كني، اين قسمتها را برو عوض كن؛ ايشان عقيده نداشت كه كتابي چاپ كنيم و در آن به عمر و ابوبكر لعن كنيم. من يادم هست در همان زمانها آيت الله اميني صاحب كتاب الغدير آمده بود اصفهان ما هم از او استقبال كرديم در مسجد سيد اصفهان منبر مي‎رفت و در ضمن سخنان خود مسالة خلافت و عقايد شيعه را مطرح مي‎كرد. بالاخره با سخنراني‌هاي ايشان در اصفهان جو ضد سني‌گري و مراسم نهم ربيع داشت گل مي‎كرد. آن وقت كه آقاي اميني به اصفهان آمده بودند دهه صفر بود دنبالش هم نهم ربيع بود كه به عنوان عيد عمر در اصفهان معركه است. من در همان زمانها آمدم قم، يك روز پيش آقاي بروجردي بودم آقاي حاج سيد محمد باقر ابطحي هم پدر خانمش را آورده بود آنجا به آقاي بروجردي معرفي كند، يكدفعه آقاي بروجردي فرمودند: «آقا اين چه وضعي است در اصفهان! در وقتي كه اسرائيل حمله كرده كانال سوئز را دارد مي‎گيرد، در مصر مسلمانان اين طور گرفتارند، ما بياييم جنگ شيعه و سني راه بيندازيم؟ در اصفهان اين چه وضعي است؟» خلاصه آقاي بروجردي از اين وضع عصباني بود. اسم آقاي اميني را نياورد اما پيدا بود از منبرهاي تند ايشان و آن جو عيد عمر گرفتن اصفهان خيلي ناراحت است.

آن فتواي معروف شيخ شلتوت را هم كه همه مي‎دانند؛ آن فتوا كه در آن شلتوت فقه شيعه را به رسميت شناخت در اثر فعاليت آيت الله بروجردي بود، ايشان به اين جور علما كمك مي‎كرد، افراد مي‎فرستاد با آنان ارتباط برقرار مي‎كرد. ايشان دارالتقريب را تأييد مي‎كرد به آشيخ محمدتقي كمك مي‎كرد، گاهي از علماي سني مذهب خارج از كشور كه به ايران مي‎آمدند تجليل مي‎كرد و به آنها احترام مي‎گذاشت، مي‎گفتند در مسائل اسلامي شيعه و سني بايد با هم هماهنگ باشند.

خاطرات آيت الله منتظري، ج1، ص 154- 156